Vergist.

Ja. Dat ging over jou.
Maar dat te lezen.
Dat Frans.
Doet de tranen over mijn wangen stromen.
Ik wil dat het me niks meer doet.
Maar stiekem.
Faal ik.

kerst.

Dat is raar.
Ik weet eigenlijk niet eens hoe ik het precies onder woorden moet brengen, maar stukje bij beetje verandert alles.
Nou ja, veel. Ik weet niet wat het is. Stukje bij beetje ga je me meer boeien, meer interesseren, raak je me meer. Stukje bij beetje verlang ik meer naar je. Naar kleine, simpele dingen zoals een kusje, je aanwezigheid en zelfs echt lichamelijk verlangen.
En dat is raar. Hoe kan het dat zo iemand als jij, die ik eerst verafschuwde nu zoveel in mij teweeg kan brengen? Hoe kan het dat je zo diep in mijn hoofd gedoken bent? Niet in mijn hoofd alleen, in mijn hele zijn. Haast alles lijkt doordrenkt te zijn van jou. Hoe erg ik het vind toe te geven, hoe lame ik het vind klinken en hoe hetero ook, toch is het zo.
Jij, een jongen nota bene, hebt me in vervoering gebracht. Je hebt me voor je weten te winnen, je weet me te boeien, je wekt allerlei gevoelens in me op. Liefde, genegenheid, wellust, maar ook je eeuwige drang naar avontuur werkt op me in. Ik merk dat het me verandert. Maar het geeft niet, het is juist goed.
Ik word positiever, ik ben blijer dan ik ooit geweest ben.
Blij dat ik een half jaar geleden in ging zien dat iedereen toch wel gelijk had.
Blij dat ik je weddenschapje aannam, blij dat je me zoende.
Blij dat je, al weet ik nog steeds niet hoe het mogelijk is, mij leuk ging vinden, verliefd op me bent geworden.
Blij dat je me versierd hebt, dat je me wist te overtuigen het te proberen. En proberen is het al een tijdje niet meer. Ik weet dat ik dit kan, ik weet dat ik dit wil. Het heteroleven bevalt me diep, diep van binnen best. Het is wel zo dat ik het met vlagen mis, een meisje en alles wat daarbij hoort, maar het is met vlagen. En constant, dwars door alles heen, zelfs door die vlagen, ben jij er. Iemand waar ik nooit van had gedacht ooit iets voor te voelen.

Laat staan dit.

Binnenkort verwacht:
Leiden avontuur filmpjes
foto's van strijkkraalkunsten.

Fout? hihi.

Vond je het fout, dat ik je zo mee daarheen sleepte?

Fout? Haha.

Dat was ontzettend netjes
en beschaafd
volgens maatstaven
van mijn dirty mind.

raar

dat het me niets meer interesseert
totaal niets meer
wat je doet
of niet doet
dat ik eigenlijk doof ben
voor je gepraat
dat ik niet wil weten
op welke manier je je leven leeft

misschien niet totaal weg
of helemaal vergeten
maar wel uit mijn gevoel gewist.

Sneeuw

Het is zo dat veel dingen
net als sneeuw
maar voor heel even mooi
en onbevlekt wit zijn.

FILM

en


En met mijn nieuwe camera;

Prompt 55

En let niet op mijn brakke engels, het is onder het motto: Oefening baart kunst.

Hi, i'm Margaret Mallory and to start with my name, i love it and i think it absolutely suits me! I'm 58 years old and i live in a big house in a small village near Manchaster. I've had about 9 different husbands during my life and none of them seemed to be very happy living with me. Absolutely strange if you ask me, 'cause i'm a very normal, happy and neat person. I've got myself about 34 cats (i don't know exactly the number) and you'll understand that it's always very cosy chez moi. My favourite colour is salmon-pink, the walls in my entire house are coloured salmon-pink! I don't like traveling, i like the flying-part but not the being-far-from-home-and-without-my-little-babies-part. I don't have a job, i don't have to work for money 'cause my dad left me looots of money when he passed away six years ago. So, that's me in a nutshell and 150 words.

http://www.creativewritingprompts.com/

.

Het is dat ik gewoon niet zo goed ben in aardig zijn en lieve woordjes.
Anders had ik hier een heel stuk geschreven.
Heel poetisch, misschien een soort verlept gedicht.
In ieder geval iets heel moois.
Daar in had ik onder andere opgenomen
Dat ik, ondanks dat ik het niet zo laat merken,
je stiekem echt wel leuk vind<3.

Dag tante

Voor ons is het vervelend.
Nouja.
Voor papa.
Voor opa en oma.
Voor al je lieve kindjes.
Voor je man.

Voor jou niet.
Je hebt nu geen pijn meer.
Jij bent voor altijd gelukkig.
Veel gelukkiger dan je ooit hier had kunnen zijn,
zo dicht mogelijk bij diegene waar jij, boven iedereen, het allermeest van houdt.

En dan is het goed.

We moeten niet huilen uit egoïsme, omdat wij je gaan missen.

We moeten, zoals vriendjelief dat zo mooi kan zeggen, niet huilen om het feit dat je er niet meer bent, we moeten feesten om het leven dat je gehad hebt, feesten om hoe gelukkig je nu bent.

En dan is het goed.

bones

come with me
dont you wanna feel my bones
on your bones

swim with me
dont you wanna feel my skin
on your skin too